عبور میکنم هر روز...از کنار نیمکت خالی پارک...طوری که انگار کسی...در نیمکت ها ی آخرین...انتظارم را میکشد...به آنجا که میرسم...باید...وانمود کنم که باز هم دیر رسیده ام...
کد موسیقی برای وبلاگ